Sofokles
(496 - 406 p.n.e) - największy obok
Ajschylosa i
Eurypidesa tragik starożytnej Grecji; był także politykiem, dowódcą wojskowym i kapłanem. Jego działalność polityczna i praca twórcza przypadają na okres pomiędzy twórczością Ajschylosa
a życiem Eurypidesa. Zarówno za życia jak i po śmierci był czczony przez współobywateli jak bohater. Jego ojcem był Sofillos - wytwórca broni. Był aktorem oraz twórcą dramatów. Pierwszy raz stanął do zawodów dionizyjskich w wieku 28 lat i otrzymał główną nagrodę pokonując wówczas sławnego już i powszechnie szanowanego Ajschylosa. Prawdopodobnie pierwsza triada tragediowa Sofoklesa zawierała sztukę
Triptolemus. Data artystycznego debiutu Sofoklesa przytaczana tutaj pochodzi od
Plutarcha. W ciągu swojego długiego, bo około 90-letniego życia napisał 123 tragedie i dramaty satyrowe przeznaczone do wykonywania podczas festiwali religijnych. Pierwsze miejsce zajął 24 razy, zaś przyjmuje się, że 13 razy pokonał w rywalizacji Ajschylosa. Przyjaźnił się z
Herodotem i Peryklesem. Był też kapłanem Akona i Asklepiosa. Sofokles zerwał z klasyczną konwencją trylogii tragediowej mieszczącej się w ramach tetralogii, której zwieńczeniem był dramat satyrowy. Wprowadził do tragedii trzeciego aktora, zwiększył liczebność chóru z 12 do 15 osób; położył ogromne zasługi na polu scenografii znacznie ją rozbudowując. Z ogromnego dorobku Sofoklesa zachowało się w całości jedynie 7 sztuk:
Antygona,
Ajas,
Edyp królem,
Elektra,
Filoktet,
Trachinki i
Edyp w Kolonie.