Pindar

     Pindar - ur. ok. 518 p.n.e. pod Tebami w Beocji, zm. ok. 438 p.n.e. w Argos; poeta starożytnej Grecji. Pochodził z arystokratycznej rodziny, przeciwnik ateńskiego ustroju demokratycznego. Tworzył pod wpływem misteriów eleuzyńskich lub doktryny orficko-pitagorejskiej (jego koncepcja wykraczała poza Homerowe Wyspy Szczęścia, dawała nadzieję raju nie tylko wybranym herosom, ale i wszystkim sprawiedliwym, także nie wtajemniczonym w misteria).
     Jego obszerny i różnorodny gatunkowo oraz tematycznie dorobek obejmował 17 ksiąg hymnów (np. słynny hymn do Amona), peanów (sławiących greckich bohaterów), dytyrambów (np. Zejście Heraklesa do podziemia albo Cerber, Dytyramb dla Ateńczyków), prosodii (Prosodion na cześć Artemidy) czy trenów (Enkominom dla Trasybulosa z Akragantu), z których zachowały się w całości tylko cztery księgi ód olimpijskich, pisanych na cześć zwycięzców w igrzyskach, tworzonych w stylu podniosłym, pełnych kunsztownych metafor, odniesień i porównań mitologicznych. Autor uważany był w całym starożytnym świecie, już za życia, za najwybitniejszego greckiego poetę lirycznego. Otrzymał honorowe obywatelstwo Aten.