Ironiczny konceptyzm - to odkrywcza prezentacja jednego z głównych nurtów powojennej poezji polskiej. Wnikliwe interpretacje wybranych aspektów twórczości Miłosza, Herberta, Szymborskiej, Barańczaka i Zagajewskiego składają się na obraz "nowoczesnej polskiej poezji metafizycznej", której specyfikę ukazuje autor zarówno na tle tradycji nowożytnej polskiej literatury (i kluczowej roli Norwida), jak i w bogatym kontekście porównawczym (ze szczególnym uwzglednieniem anglosaskiego modernizmu). Rozległa erudycja, rzetelnośc badawcza i pomysłowość analityczna czynią tę książkę tyleż nowatorską propozycją odczytania polskiej literatury, co inspirującą lekturą z zakresu współczesnej komparatystyki.
Jeszcze nie skomentowano powyższego artykułu. Wszystkie komentarze są własnością ich autorów. Autor ponosi pełną odpowiedzialność za treść wpisu. Jeżeli wynikną z tego konsekwencje prawne, redakcja może przekazać wszelkie informacje stronom zainteresowanym na temat danego użytkownika oraz pomóc w jego zlokalizowaniu.