Hezjod z Beocji (ok. 700 r. p.n.e.) - epik grecki. Niektórzy badacze uważają go za starszego nawet od Homera. Napisał: Erga kai hemerai (Prace i dni) - epos dydaktyczny, w którego skład wchodzą kalendarz rolniczy i uwagi o charakterze moralizatorskim. Dzieła przypisywane H.: Theogonia (Narodziny bogów) - epos kosmogoniczny o powstaniu bogów i początkach świata, Katalog niewiast - epos genealogiczny opisujący dzieje matek greckich herosów, Aspis (Tarcza, Tarcza Heraklesa) - poemat mogący uchodzić za autentyczny tylko w części początkowej. Herodot stworzył trzy nowe gatunki eposu: epos kosmogoniczny (Teogonia), traktujący o powstaniu świata, ludzi i bogów, epos genealogiczny (Katalog niewiast), przedstawiający początki rodów, których protoplastami byli potomkowie bogów i kobiet śmiertelnych, epos dydaktyczny (Prace i dnie), w których opisuje prace rolnika w różnych porach roku, udzielając jednocześnie rad i wskazówek. Ważnym dorobkiem w twórczości Herodota była Teogonia, w której autor przedstawił prastare wyobrażenia Achajów dotyczące powstania wszechświata, bogów, herosów i ludzi, walk poszczególnych sił kosmicznych i wyłonienia się nowego porządku reprezentowanego przez Zeusa i bogów olimpijskich. Poematy Herodota ustępują Homerowi pod względem formy i artyzmu, cieszyły się jednak uznaniem starożytnych ze względu na ich wysoką wartość etyczną.