Demostenes

     Demostenes z Aten (384 - 322 p.n.e.) - najsłynniejszy mówca grecki, polityk, zażarty przeciwnik macedońskiej dominacji w świecie greckim. Wywodził się z zamożnego rodu. Cierpiał w młodości niedostatek, gdyż opiekunowie chłopca pozbawili go majątku. Aby zarobić na życie został logografem, (pisarz mów dla stron stających przed sądem). Mowy te zyskały sobie takie uznanie, że Demostenes w bardzo krótkim czasie zdobył sporą klientelę. W trzydziestym roku życia porzucił zawód logografa i poświęcił się całkowicie działalności politycznej. Od 351 p.n.e. D. całą potęgę swej wymowy zwrócił przeciwko Filipowi Macedońskiemu. Mowy przeciwko Filipowi, zwane filipikami przyniosły Demostesenowi wielką sławę. Trzema mowami olintejskimi Demostesenowi udało się skłonić Ateńczyków do ruszenia na pomoc oblężonemu przez Macedończyków Olintowi.

     W dalszych filipikach Demostenes wzywał rodaków do zwiększenia zbrojeń, do podniesienia podatków, zredukowania wydatków na przedstawienia teatralne i zagrzewał do wytrwania w oporze. W 338 p.n.e. Demostenes zawarł przymierze z Tebami, lecz bitwa z Filipem pod Cheroneą skończyła się klęską (338 p.n.e.). Demostenes, który brał udział w bitwie uciekł wraz z innymi Ateńczykami z pola bitwy. Zaufania współobywateli jednak nie stracił, a nawet został postawiony wniosek obdarzenia go złotym wieńcem, najwyższą odznaką honorową tej epoki. Przy okazji uhonorowania wieńcem Demostenes wygłosił jedną ze swych najsłynniejszych mów: O Wieńcu.

     Po wielkim mówcy pozostało 61 mów (starożytni znali ich 65), 56 wstępów do wielkich mów i 6 listów, prawdopodobnie sfałszowanych. Pierwsze zbiorowe drukowane wydanie pism Demostenesa wyszło w 1504 roku u Aldusa Manutiusa w Wenecji.