Eneasz

     Eneasz mit. gr. - bohater wojny trojańskiej i eposu Eneida. Legendarny protoplasta Rzymian, żołnierz i podróżnik. Syn Anchizesa i bogini Afrodyty, książę Dardanów, obrońca Troi. Po jej upadku wraz z ojcem Anchizesem i synem Askaniuszem oraz garstką uratowanych towarzyszy szuka nowych siedzib. Bogowie obiecali Eneaszowi nową ojczyznę. Po długiej tułaczce (Tracja, Macedonia, Delos, Kreta, Sycylia) przybył do Kartaginy. Miastem rządziła królowa Dydona. Chciała poznać z ust naocznego świadka historię zburzenia Troi. Dydona zakochała się w Eneaszu i gotowa była oddać mu swą rękę oraz władzę nad miastem. Jednak Eneasz opuścił Kartaginę, gdyż zgodnie z wolą bogów miał zostać założycielem nowego potężnego państwa (Dydona z rozpaczy przebiła się mieczem). Dopłynąwszy do brzegów Italii przy ujściu Tybru, do krainy Lacjum Eneasz zrozumiał, że tu jest jego ziemia obiecana. Król Lacjum Latynus udzielił przybyszom gościny i oddał Eneaszowi swą córkę Lawinię za żonę. Eneasz miał ożenić się z Lawinią, lecz wcześniej doszło do wojny między Latynami i Rutulami, za sprawą Junony. E. musiał więc stoczyć walkę z Rutulami i ich wodzem Turnusem, któremu poprzednio była obiecana Lawinia. Eneasz odniósł zwycięstwo, pozostał w Lacjum, gdzie założył nowe miasto, nazwane od imienia żony Lawinium. Zginął w walce z Rutulami, a ciało jego zostało uniesione przez bogów.

     Jest głównym bohaterem Eneidy Wergiliusza, jednym z bohaterów Iliady Homera, Metamorfoz Owidiusza.

Czytaj także: Wergiliusz, Owidiusz, Homer, Iliada.