Quintus Ennius (239 - 169 p.n.e.) - wybitny poeta rzymski, uważany za ojca literatury rzymskiej. Do naszych czasów przetrwało 20 tytułów tragedii Enniusza i ich niewielkie fragmenty. Najważniejszym jego dziełem był epos historyczny zwany Annales (Roczniki), spisane w 18 księgach, a zawierający poetycką wizję dziejów Rzymu od przybycia Enniusza do Italii. Był to pierwszy większy utwór łaciński napisany heksametrem daktylicznym, który to wiersz Enniusza wprowadził tym samym do poezji łacińskiej. Z Annales pozostało około 600 wierszy. Do czasu powstania Eneidy, Annales były uważane za epopeję narodową Rzymian. Szczyty popularności osiągnęły w II wieku n.e. Oprócz tego Enniusz zajmował się adaptacją licznych dramatów i komedii greckich, przeważnie z Eurypidesa. Jako pierwszy pisał rzymskie epigramaty. Napisał również dzieło Saturae, które zawierało zbiór różnych treści i miar metrycznych. Z twórczości E. zachowały się nieliczne fragmenty.