Apulejusz

     Apulejusz z Madaury (ok. 125 - 170 r. n.e.) - rzymski pisarz, filozof i retor. Nie znamy jego imienia - imię Lucius przekazuje wiele rękopisów, może to jednak pochodzić z utożsamienia Apulejusza z głównym bohaterem jego romansu Metamorfozy. W roku 155/156 zawarł związek małżeński z bogatą, znacznie od niego starszą wdową Pudentillą. Po śmierci Pudentilli jej krewni w przekonaniu, że małżeństwo to Apulejusz zawarł, by zagarnąć jej majątek, wytoczyli mu proces. Proces odbył się w 158 r. - mowa obronna Apulejusza Apologia, sive Pro se de magia posiada wysokie wartości literackie i jest ważnym źródłem do poznania życia Apulejusza. Mowa okazała się na tyle przekonująca, że nie tylko oczyszczono Apulejusza z zarzutów, ale też powierzono mu stanowisko kapłana kultu cesarza w całej Afryce i wystawiono posąg na jego cześć. Apulejusz osiadł w Kartaginie i wygłaszał mowy popisowe i okolicznościowe, które przyniosły mu dużą sławę. Mowy te sam publikował. Zachowały się z nich wyjątki zebrane w antologii Florida. Najbardziej znanym dziełem Apulejusza są Metamorfozy, albo Złoty osioł - zachowane w całości i obejmujące 11 ksiąg.