Syzyf - w mitologii greckiejbył królem Koryntu i przyjacielem bogów, którzy zapraszali go nawet na Olimp, gdzie pijał nektar i jadł ambrozję, więc był zawsze zdrowy i silny.
Syzyf niestety miał też wady: był gadyłą, lubił się przechwalać swoją bliska znajmością z bogami. Brak mu było dyskrecji, nie umiał dotrzymać żadnej tajemnicy. Gdy okazało się, że cierpliwość bogów ma swoje granice, Syzyf postanowił ich przechytrzyć. Dzięki niemu ludzie przestali umierać. Ratując własne życie, Syzyf odważnie przeciwstawił się bogom. Wiele osiągnął - na pewien czas udało mu się pokonać śmierć.
Bogowie okrutnie go ukarali. Praca, którą przez wieki ma wykonywać Syzyf, stała się symbolem działania bezskutecznego, nie przynoszącego rezultatów. Z drugiej jednak strony stał się Syzyf wyrazem tęsknot człowieka do pokonania śmierci, zakosztowania życia wolnego od cierpirń i trosk.