W mitologii greckiej syn Peleusa króla jednego z miast w Tesalii, i nimfy Tetydy; wychowanek centaura Chirona. Tetyda, starając się zapewnić Achillesowi nieśmiertelność, niedługo po narodzeniu syna zanurzyła go w Styksie i w ten sposób uodporniła całe jego ciało na ciosy; jedynym słabym punktem pozostała pięta, za którą Tetyda trzymała niemowlę. W to miejsce ugodziła go strzała, wystrzelona przez
Parysa, brata
Hektora; od tego wydarzenia pochodzi wyrażenie "pięta achillesowa". Mit o Achillesie został spopularyzowany przez
Iliadę Homera. Istnieje kilka wersji śmierci Agamemnona; wg najbardziej znanej
Parys ugodził
Agamemnona strzałą w piętę; Tetyda ciało syna podobno umieściła na Białej Wyspie u ujścia Dunaju, gdzie miał wieść potajemne życie. Postać
Agamemnona inspirowała starożytnych twórców, opis jego losów odnajdujemy w
Iliadzie Homera i w
Achilladzie Stacjusza oraz w dramacie Eurypidesa
Ifigenia w Aulidzie.